بر آمد باد صبح وبوی نوروز
سال 84 هم با همه خوبی ها وبدی هاش گذشت و یک سال به قدمت اون دفترچه چهار برگ جلد قرمز اضافه شد بدون اینکه دوتا سوراخ هم اندازه وسطش جا خوش کنه.
بوشهر متاسفانه یا خوشبختانه بهار خیلی عجله داره و اوایل اسفند سر وکلش پیدا میشه و بساطش رو پهن می کنه . و اگه بگم امروز صبح وقتی پنجره اتاقم رو باز کردم دیدم نارنج تو حیاط شکوفه داده ، دروغ گفتم . چون الان یک ماهی هست که شبها بوی بهار نارنج منو مست خودش می کنه .الان بگی نگی هوا داره گرم می شه و کم کم باید فکری به حال خاکی که رو کولر گازی اتاقم نشسته کنم.راستی سال نو مبارک صد سال به این سال ها و... ( بقیش هم که حتما می دونین چیه). امسال تصمیم گرفتم پشت غول کنکور رو به خاک بمالم .شما هم برام دعا کنید
ن-پ -ملت مظلوم عراق

وقتی که دوست بابام از اسارت برگشت به سختی می شد چهره رنجورش رو تشخیص داد برف سنگینی رو موهاش نشسته بود که هرم نگاه همسرش هم نمی تونست برف ها رو آب کنه .و قتی فهمید که بابام شهید شده تا مدتی به گوشه ای خیره شد و آرام آرام اشک ریخت . تلوزیون روشن بود و مردی خوش لباس مهم ترین رویداد های ایران وجهان رو اطلاع می داد همه ساکت بودیم که نا گهان جمله "ملت مظلوم عراق" گوش همه رو آزار داد. این بار با دفعه های قبل فرق می کرد که این جمله رو می شنیدم چون کنار مردی نشسته بودم که از چهره ملول و خستهاش می شد صحت این جمله را تشخیص داد .چهرای خسته از بی حرمتی سالهای اسارت .خسته از شکنجه های مداوم و خسته از ظلم.
تا شده این چنین شده باش که این چنین شود
دشمن تاریخی تو با تو برادر نشود
اي مالك،اگر يكي از سربازانت وآنها كه با دشمنان تو مبارزه مي كنند يه شهادت رسيد، پس تو همچون يك وصي دلسوز وقابل اعتماد جاي او در خانواد اش پر كن، آنچنان كه نمودي از فقدان شهيد در چهره ي آنها ديده نشود
((بخشي از نامه امير المومنين علي (ع) به مالك اشتر))
چند روزی هست که این جمله از حضرت علی (ع) فکرم رو به خودش مشغول کرده ، و وقتی که چند دقیقه بهش فکر می کنم به یه تنافضاتی می رسم که کار رو به جا های باریک می کشونه.راستش نمی دونم تا حالا با یه خانوده شهید برخورد داشتین یا نه (فکر کنم چیز کم یابی نباشه با 8 سال جنگ) اگه گوشه ای از مشکلاتشون بهتون گفته باشن حتما با نظر من موافق هستید که حکومتی که دارد دم از حکومت علی وعدالت علی میزند این طور باخانواده سربازانی که برای دفاع از کشور با دشمنان جنگیده اند بر خورد می کنند .ومطمئنم نا خدا گاه ای شعر را زمزه می کنید
غرق در دریا شدن کار تو نیست
شیعه ی مولا شدن کار تو نیست ...
نمی دانم شهر های بزرگ این طور باشد یا نه اما اینجا خانواده های شهید جزو پایین ترین قشر جامعه هستند و با فقر دست وپنجه نرم می کنند.واین را هم نمی دانم کی می خواهند دست از خرافه باز ی هایشان برداند و بفهمند که خانواده شهید حتما نباید ساده زیست باشه.و خانواده شهید هم می تونه مثل خودشون تو کاخ زندگی کنه. وای کاش می دانستند که بجای این همه دیوار نویسی و نام گذاری خیابان ها که اسم شهدا را یاد آورترافیمک می کند کمی به فکر ما ها بودند و کمی به سخن مولایمان عمل می کردند .



