ماهی فروش پیر ماهی هایش را همچون سربازان پیاده نظام صف داده بود و دستان خیسش که بوی ماهی می داد با دشداشه اش خشک کرد. زلیخا زنبیل به دست درازای خیابان را گز می کرد. زنبیلش پر از میوه بود و چند شاخه ریحان از آن سر بیرون آروده بود که با هر قدمی که زلیخا بر میداشت موجی در اندم خود می انداختند.

نغمه، شادمان و غرق در رویاهای کودکانه اش مشمای سفیدی در دست داشت که چند دفتر و مداد نو در آن خودنمایی می کرد.

فردا روز آغاز مدرسه بود. اول مهر. شهر شلوغ بود اما ساکت. ساکت و آرام. فقط از انتهای خیابان صدای خرما فروشی می آمد که باید تا ظهر خرماهایش را می فروخت.

شاید این آرامش، آرامش قبل از طوفان بود. همه بی خبر از فرداهایی که در انتظارشان نشسته است. ماهی فروش نمی دانست که فردا لنجش خواهد سوخت. زلیخا نمی دانست سیب های سرخ زنبیلش روی آسفالت غلت خواهند خورد و نغمه بی خبر از مشق شبی که قرار است فرداها صفحه های دفترش را سیاه کند و خرما فروش نمی دانست این آخرین سبد خرمایی است که خواهد فروخت . چون نخل سر جدا دیگر خرما نمی دهد.

طوفان شروع شد. لنج سوخت. سیب سرخی غلتان غلتان روی آسفالت رفت تا زیر چکمه ای له شد. طوفان شروع شده بود. طوفانی هشت ساله که خانه هایمان را بر سرمان آوار و کودکانمان را بیتیم و بی عروسک و توپ رنگی کرد.

31 شهریور ماه ناخواسته وارد جنگی شدیم که بعدها ما را به آغاز و پیشبرد و رواج آن متهم کردند. جنگی ناخواسته که بعدها با استفاده از آن به جوانانی که با کمترین امکانات از خانه، دین و شرفشان دفاع کردند، انگ تروریست و روحیه جنگ پرور زدن. جنگی که تا هنوز ادامه دارد و ادامه خواهد داشت.

ادامه خواهد داشت تا زمانی که آخرین مین در خاک شلمچه باشد. خاکی که با آن خشت خانه هایمان را ساختیم تا زمانی که من و امثال من زنده باشیم و روزها در حسرت دیدن پدر به شب برسانیم. تا زمانی که خاک سیاه جبهه های جنوب پذیرای استخوان های سرد عزیزانمان باشد.

آمده ام خبرت بدهم

خواب دیده ام خانه ای خریده ام

پی پرده

بی پنجره

بی در

بی دیوار

هی بخند

بی پرده بگویمت

چیزی نمانده من نوزده ساله خواهم شد

فردا را به فال نیک خواهم گرفت

نه پدرجان

نامه ام باید کوتاه باشد

ساده باشد

بی حرفی از ابهام وآینه

بنام خدا

هیجده سال تنهایی ام در جستجوی این گوش ماهی گذشت و من همان کودکم

بقیه عکس هام رو توی ادامه مطلب ببینید

به پایان آمدیم دفتر حکایت هم چنان باقی است

روحش شاد